Aristchromis Christyi

Aristochromis christyi

Aristochromis christyi is een vis eter. In de natuur jagen ze op Mbuna die benaderd worden met het lichaam gekanteld. De prooi wordt met één oog waargenomen en wanneer hij binnen handbereik is, wordt hij opzij gepakt.

De naam van deze soort is afgeleid van zijn speciaal gevormde neus samen met de hooggeplaatste ogen, wat hem een ​​’aristocratische’ uitstraling geeft. Het is ook het meest opvallende kenmerk van de vis. De rest van het uiterlijk is nogal saai. De vinnen zijn relatief klein en discreet gekleurd, wat ook van het lichaam kan worden gezegd. De zwarte streep die van het hoofd tot de staart reikt, verdwijnt alleen bij de dominante mannetjes onder de kleur die hij heeft tijdens de paarperiode.

 
In welk aquarium past deze vis?

Een cichlide van deze afmeting (Ze worden  tot 30 cm groot wordt) kan niet worden gepropt in een 120 cm  liter  aquarium. Deze soort heeft een groot aquarium nodig nodig. Als vuistregel wordt vaak 1 cm aquariumbreedte voor elke cm volwassen vis genomen. Hier zijn wel de meningen over verdeeld en Google geeft dan ook meerdere berekeningen. Gebruik je verstand en pas je bestand aan op de grote van de bak. Vraag een kenner van deze rovers en volg zijn advies. Kleine tip uit eigen ervaring! 3 m1 breedt is toch wel nodig om de vis een beetje in zijn waarde te laten.

Omdat Aristochromis christyi normaal gesproken in een rotsachtige habitat leeft, is het het beste om het aquarium met enkele grote stenen te versieren, zodat er grotten voor het verbergen worden gevormd. Hoewel deze vis geen voorkeur heeft voor zand, is het altijd beter om dit te gebruiken in plaats van grind.

Deze jager voeren is een opgave. Levende vis wordt erg gewaardeerd, maar afgezien van het ongeluk op de  foto’s, is dit roofdier geen killervis. Elke dag vinden 3 tot 4 garnalen hun weg naar de grote mond. Cichlidensticks en vlokken worden ook gegeten, maar op beperkte basis. Als je er te veel van geeft, wordt de vis te dik. Het voeren van vis cichliden uit het Malawimeer is altijd moeilijk. Ze zijn gewoon onverzadigbaar. De in gevangenschap gekweekte dieren die op verzoek worden gevoerd, worden gedrongen en verliezen hun elegante vorm in vergelijking met de vissen in het meer.

 

Kweken met rovers!

Vergeleken met andere Rovers gaat het kweken op een vergelijkbare manier. Het mannetje ‘voelt’ dat het vrouwtje (ongeveer een week van tevoren) klaar is om te paaien. Hij begint een gebied te verdedigen door alle andere vissen weg te jagen van die locatie. Als het vrouwtje eindelijk klaar is, zal ze zijn “uitnodiging” accepteren en komt ze in het nest waar ze begint te cirkelen en te schudden terwijl ze haar eieren laat vallen. Ze draait zich snel om en neemt ze in haar mond.

Dan is het tijd voor het mannetje om te rillen en zijn sperma uit te werpen. Terwijl het vrouwtje naar eieren zoekt, komt ze dicht bij de anale vin van het mannetje met een eipatroon. Zo slikt ze de melkwolk in en worden de eieren bevrucht. Deze procedure wordt herhaald totdat alle eieren zijn gelegd. De eieren beginnen uit te komen in de tweede week, maar het vrouwtje zal de jongen (ongeveer 3 weken afhankelijk van de temperatuur) dragen totdat ze klaar zijn om zelfstandig te zwemmen. Dan laat ze de jongen van tijd tot tijd los en neemt ze ze terug als ze zich bedreigd voelt. Als de jongen oud genoeg zijn, worden ze door de moeder achtergelaten.

Qua gedrag is dit een van de leukste rovers (is onze mening)!

 
 

Geef een reactie om zo andere cichliden liefhebbers te helpen hun hobby te ontwikkelen!

%d bloggers liken dit: